Jezelf zijn

Wanneer ben je niet jezelf dan?
Dat kan als er sprake is van innerlijke verdeeldheid.
Nu ga ik hier niet spreken als een psychiater, want dat ben ik niet. En het wil ook niet zeggen, dat deze zeer geleerde mensen zelf niet gespleten zouden kunnen zijn.
Volgens mij ben je gespleten als je God of DAT wat je werkelijk bent niet kent als jezelf.
Want aan de ene kant ben je geheel vrij en aan de andere kant ben je geïdentificeerd met de bodymind.
Aan de ene kant zeg je te geloven in God en aan de andere kant zeg je misschien ook te geloven dat je het lichaam bent.
Het kan ook zo zijn dat je gelooft in God of denkt DAT te zijn en daarbij ook beweert niet het lichaam te wezen, alleen… je hebt dat niet volledig gerealiseerd. Je denkt het… Je ziet het niet… Dat denken vertegenwoordigt feitelijk geen eenheid volgens mij.
Je kunt dus denken jezelf te zijn. En je kunt denken dat je niet echt jezelf kunt zijn. Je kunt van alles denken, nietwaar? Daarom dan ook ligt volgens mij niet het antwoord binnen ons denken.
Enkel als je keuzeloos gewaar bent zie je direct wat er aan de hand is. In dat zien is er geen verdeeldheid.
En hoe wordt je keuzeloos gewaar?
Nou, vergeet dat hoe.
Het is onze ware natuur.
Er is al sprake van gewaarzijn!
Je neemt als waar. JIJ bent gewaarzijn.
Alleen kun je denken van niet of vanuit je denken proberen gewaar te zijn.
Het denken en identificatie liggen als probleem aan de wortels van de Levensboom.
Ja, je bent al vrij.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *